|
L’ONESTÀ
Ma comme fa,
ma comme fa ‘sta gente…!
n’amico c”o stipendio comme ‘o mio
già s’accattato ‘o terzo appartamento,
pe’ dicere ‘o patrone so’ sul’io
perciò ‘a parola “affittasi” è fernuta
pecché c’è gente ca s”a po’ accattà
e io, songh’anne e anne ca fatico.
Nun tengo niente,
chesta è ‘a verità,
io songo onesto, e a’ ggente nun lle ‘mporta,
nun tengo niente...a chi ce ‘o pozzo dì?
so’ stato scemo o nun tengo sciorta
era destino, eva j’ accussì.
Essere onesto oggi è un grande errore,
sulo ‘mbruglianno se po’ migliurà,
ma che ce pozzo fa si dint”o core
sta scritto: - ‘E ‘a sulamente faticà -.
Forse pecché dinto a ‘stu core mio
è nnata primma l’onesta e po’ io.
Carmine Russo
Da: - Le mie Poesie -
Stampato in proprio - Anno 1986 -
|